Cichorei is een waardevolle plant in onze weilanden. Het draagt bij aan de voeding van de schapen, ondersteunt hun gezondheid en versterkt de bodem. Toch is cichorei niet vanzelfsprekend blijvend aanwezig: het vraagt om een zorgvuldig beheer.
Een belangrijke factor is het bemestingsniveau. Te veel mest of stikstof maakt dat cichorei verdwijnt en wordt verdrongen door grassen en andere soorten. Door matig te bemesten blijft er ruimte voor deze plant om zich te ontwikkelen. Ook het beweiden en maaien spelen een grote rol. Cichorei moet jaarlijks de kans krijgen om één keer in bloei te komen, zodat de plant zich kan uitzaaien en vernieuwen. Vaker laten bloeien is niet persé wenselijk: bloeiende cichorei levert minder goed voer, en bovendien eten de dieren de bloeiende plant minder graag: het wordt dan te bitter.
Het juiste moment kiezen vraagt daarom aandacht. Door te sturen in begrazing, maaihoogte en maaimoment kan cichorei de cyclus van groei, bloei en uitzaaiing doorlopen, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit van het voer. Zo blijft er balans tussen een smakelijk en voedzaam rantsoen voor de dieren en het behoud van de plant in het grasland.
Het resultaat is een blijvende aanwezigheid van cichorei, met alle voordelen van dien: een rijke aanvulling op het dieet van de schapen, natuurlijke ondersteuning tegen maag- en darmwormen èn een diep wortelstelsel dat de bodem luchtig houdt en mineralen uit diepere lagen naar boven haalt.
Cichorei behouden is dus een kwestie van keuzes maken in beheer: matige bemesting, gericht maaien en ruimte laten voor bloei op het juiste moment. Daarmee blijft dit kruid een vaste en waardevolle schakel in onze kringloop.